istisna

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Azerbaijani

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic اِسْتِثْنَاء (istiṯnāʔ).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [istisˈnɑ]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: is‧tis‧na

Noun

[edit]

istisna (definite accusative istisnanı, plural istisnalar)

  1. exception
    bir istisna olaraqon an exceptional basis

Declension

[edit]
    Declension of istisna
singular plural
nominative istisna
istisnalar
definite accusative istisnanı
istisnaları
dative istisnaya
istisnalara
locative istisnada
istisnalarda
ablative istisnadan
istisnalardan
definite genitive istisnanın
istisnaların
    Possessive forms of istisna
nominative
singular plural
mənim (my) istisnam istisnalarım
sənin (your) istisnan istisnaların
onun (his/her/its) istisnası istisnaları
bizim (our) istisnamız istisnalarımız
sizin (your) istisnanız istisnalarınız
onların (their) istisnası or istisnaları istisnaları
accusative
singular plural
mənim (my) istisnamı istisnalarımı
sənin (your) istisnanı istisnalarını
onun (his/her/its) istisnasını istisnalarını
bizim (our) istisnamızı istisnalarımızı
sizin (your) istisnanızı istisnalarınızı
onların (their) istisnasını or istisnalarını istisnalarını
dative
singular plural
mənim (my) istisnama istisnalarıma
sənin (your) istisnana istisnalarına
onun (his/her/its) istisnasına istisnalarına
bizim (our) istisnamıza istisnalarımıza
sizin (your) istisnanıza istisnalarınıza
onların (their) istisnasına or istisnalarına istisnalarına
locative
singular plural
mənim (my) istisnamda istisnalarımda
sənin (your) istisnanda istisnalarında
onun (his/her/its) istisnasında istisnalarında
bizim (our) istisnamızda istisnalarımızda
sizin (your) istisnanızda istisnalarınızda
onların (their) istisnasında or istisnalarında istisnalarında
ablative
singular plural
mənim (my) istisnamdan istisnalarımdan
sənin (your) istisnandan istisnalarından
onun (his/her/its) istisnasından istisnalarından
bizim (our) istisnamızdan istisnalarımızdan
sizin (your) istisnanızdan istisnalarınızdan
onların (their) istisnasından or istisnalarından istisnalarından
genitive
singular plural
mənim (my) istisnamın istisnalarımın
sənin (your) istisnanın istisnalarının
onun (his/her/its) istisnasının istisnalarının
bizim (our) istisnamızın istisnalarımızın
sizin (your) istisnanızın istisnalarınızın
onların (their) istisnasının or istisnalarının istisnalarının
[edit]

Further reading

[edit]

Indonesian

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

From Arabic اِسْتِثْنَاء (istiṯnāʔ, exception).

Noun

[edit]

istisna

  1. (Islamic finance) This term needs a translation to English. Please help out and add a translation, then remove the text {{rfdef}}.

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

From Ottoman Turkish استثنا, from Arabic اِسْتِثْنَاء (istiṯnāʔ).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [istisˈnɑː]
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: is‧tis‧na

Noun

[edit]

istisna (definite accusative istisnayı, plural istisnalar)

  1. exception
    Synonym: ayrıklık
    İstisnalar kaideyi bozmaz.
    Exception proves the rule. (lit. Exceptions do not disprove the rule)

Declension

[edit]
Inflection
Nominative istisna
Definite accusative istisnayı
Singular Plural
Nominative istisna istisnalar
Definite accusative istisnayı istisnaları
Dative istisnaya istisnalara
Locative istisnada istisnalarda
Ablative istisnadan istisnalardan
Genitive istisnanın istisnaların
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular istisnam istisnalarım
2nd singular istisnan istisnaların
3rd singular istisnası istisnaları
1st plural istisnamız istisnalarımız
2nd plural istisnanız istisnalarınız
3rd plural istisnaları istisnaları
Definite accusative
Singular Plural
1st singular istisnamı istisnalarımı
2nd singular istisnanı istisnalarını
3rd singular istisnasını istisnalarını
1st plural istisnamızı istisnalarımızı
2nd plural istisnanızı istisnalarınızı
3rd plural istisnalarını istisnalarını
Dative
Singular Plural
1st singular istisnama istisnalarıma
2nd singular istisnana istisnalarına
3rd singular istisnasına istisnalarına
1st plural istisnamıza istisnalarımıza
2nd plural istisnanıza istisnalarınıza
3rd plural istisnalarına istisnalarına
Locative
Singular Plural
1st singular istisnamda istisnalarımda
2nd singular istisnanda istisnalarında
3rd singular istisnasında istisnalarında
1st plural istisnamızda istisnalarımızda
2nd plural istisnanızda istisnalarınızda
3rd plural istisnalarında istisnalarında
Ablative
Singular Plural
1st singular istisnamdan istisnalarımdan
2nd singular istisnandan istisnalarından
3rd singular istisnasından istisnalarından
1st plural istisnamızdan istisnalarımızdan
2nd plural istisnanızdan istisnalarınızdan
3rd plural istisnalarından istisnalarından
Genitive
Singular Plural
1st singular istisnamın istisnalarımın
2nd singular istisnanın istisnalarının
3rd singular istisnasının istisnalarının
1st plural istisnamızın istisnalarımızın
2nd plural istisnanızın istisnalarınızın
3rd plural istisnalarının istisnalarının
Predicative forms
Singular Plural
1st singular istisnayım istisnalarım
2nd singular istisnasın istisnalarsın
3rd singular istisna
istisnadır
istisnalar
istisnalardır
1st plural istisnayız istisnalarız
2nd plural istisnasınız istisnalarsınız
3rd plural istisnalar istisnalardır

Derived terms

[edit]

References

[edit]