स्थूणा

From Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Sanskrit

[edit]

Alternative scripts

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Indo-Iranian *stʰuHnáH (pillar), from Proto-Indo-European *sth₂-uh₂-néh₂, from *steh₂- (to stand). Cognate with Avestan 𐬯𐬙𐬏𐬥𐬀 (stūna), Persian ستون (sotun, pillar).

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

स्थूणा (sthū́ṇā) stemf

  1. column, pillar
    • c. 1700 BCE – 1200 BCE, Ṛgveda 1.59.1:
      वैश्वानर नाभिरसि क्षितीनां स्थूणेव जनाँ उपमिद्ययन्थ ॥
      vaiśvānara nābhirasi kṣitīnāṃ sthūṇeva janām̐ upamidyayantha.
      Centre art thou, Vaiśvānara, of the settlements of people, sustaining men like a deep-founded pillar.

Declension

[edit]
Feminine ā-stem declension of स्थूणा (sthū́ṇā)
Singular Dual Plural
Nominative स्थूणा
sthū́ṇā
स्थूणे
sthū́ṇe
स्थूणाः
sthū́ṇāḥ
Vocative स्थूणे
sthū́ṇe
स्थूणे
sthū́ṇe
स्थूणाः
sthū́ṇāḥ
Accusative स्थूणाम्
sthū́ṇām
स्थूणे
sthū́ṇe
स्थूणाः
sthū́ṇāḥ
Instrumental स्थूणया / स्थूणा¹
sthū́ṇayā / sthū́ṇā¹
स्थूणाभ्याम्
sthū́ṇābhyām
स्थूणाभिः
sthū́ṇābhiḥ
Dative स्थूणायै
sthū́ṇāyai
स्थूणाभ्याम्
sthū́ṇābhyām
स्थूणाभ्यः
sthū́ṇābhyaḥ
Ablative स्थूणायाः / स्थूणायै²
sthū́ṇāyāḥ / sthū́ṇāyai²
स्थूणाभ्याम्
sthū́ṇābhyām
स्थूणाभ्यः
sthū́ṇābhyaḥ
Genitive स्थूणायाः / स्थूणायै²
sthū́ṇāyāḥ / sthū́ṇāyai²
स्थूणयोः
sthū́ṇayoḥ
स्थूणानाम्
sthū́ṇānām
Locative स्थूणायाम्
sthū́ṇāyām
स्थूणयोः
sthū́ṇayoḥ
स्थूणासु
sthū́ṇāsu
Notes
  • ¹Vedic
  • ²Brāhmaṇas

Descendants

[edit]